Carta Aliran Dokumentasi Eksport China & Pelepasan Kastam Malaysia
Dokumentasi Kastam dan Pengikraran bagi Penghantaran dari China ke Malaysia
Apakah Sebenarnya Maksud Dokumentasi dan Pengikraran Kastam?
Ramai pengimport dan pembekal menganggap pengikraran kastam hanya bermaksud menyediakan satu borang deklarasi dan menghantar barangan keluar dari China.
Hakikatnya, proses dokumentasi kastam jauh lebih luas daripada itu.
Dokumentasi kastam ialah proses menukarkan satu penghantaran fizikal kepada rekod perdagangan yang sah, tersusun dan boleh diterima oleh Kastam China, Jabatan Kastam Diraja Malaysia, syarikat perkapalan, syarikat penerbangan, bank, syarikat insurans, agensi kawal selia, ejen kastam dan penerima barangan.
Keadaan fizikal barangan biasanya disokong oleh rekod gudang, gambar, pemeriksaan dan rekod pembungkusan.
Namun, identiti sah sesuatu barangan di sisi pihak berkuasa ditentukan melalui dokumen.
Sebab itulah terdapat banyak kes di mana barangan sebenar tidak bermasalah, tetapi penghantaran tetap ditahan atau diperiksa kerana maklumat dalam dokumen tidak tepat.
Antara masalah yang kerap berlaku ialah:
Nama barangan terlalu umum.
HS Code tidak tepat.
Kuantiti atau berat tidak sepadan.
Nilai yang diikrarkan tidak munasabah.
Nama pembeli, penjual, pengeksport atau pengimport tidak konsisten.
Perbezaan antara invois, Packing List dan dokumen pengangkutan.
Satu penghantaran yang pada asalnya biasa boleh bertukar menjadi penghantaran berisiko, tertakluk kepada pertanyaan dokumen, pemeriksaan kastam, penahanan atau kelewatan pelepasan.
Bagi penghantaran dari China ke Malaysia, biasanya terdapat dua proses kastam yang berasingan.
Proses pertama ialah pengikraran eksport di China. Tujuannya adalah untuk mengesahkan bahawa barangan tersebut keluar dari China secara sah.
Proses kedua ialah pengikraran import di Malaysia. Proses ini menentukan bagaimana barangan tersebut masuk ke Malaysia, di bawah klasifikasi tarif apa, menggunakan nilai berapa, di bawah nama pengimport siapa dan tertakluk kepada kawalan atau cukai yang mana.
Kedua-dua pengikraran ini saling berkaitan, tetapi tidak semestinya sama sepenuhnya.
Nama barangan, kuantiti, berat, nilai, negara asal dan butiran pengangkutan mestilah konsisten serta boleh dijelaskan antara satu sama lain. Namun, format pengikraran, klasifikasi tarif, keperluan kawal selia dan pihak yang bertanggungjawab mungkin berbeza antara China dan Malaysia.
.png)
Dokumen Utama bagi Penghantaran dari China ke Malaysia
Commercial Invoice
Commercial Invoice bukan sekadar tangkap layar pesanan daripada Taobao, 1688 atau platform e-dagang.
Ia juga bukan resit ringkas atau sebut harga biasa daripada pembekal.
Commercial Invoice ialah salah satu dokumen utama yang digunakan untuk menentukan nilai perdagangan dan butiran transaksi sesuatu penghantaran.
Commercial Invoice yang lengkap biasanya perlu mengandungi:
Nama penuh dan alamat penjual di China.
Nama penuh dan alamat pembeli di Malaysia.
Nombor invois.
Tarikh invois.
Penerangan produk yang tepat.
Jenama, model, bahan dan kegunaan produk jika berkaitan.
Kuantiti dan unit ukuran.
Harga seunit.
Jumlah nilai.
Mata wang.
Incoterms yang digunakan.
Negara asal.
Terma pembayaran jika berkenaan.
Masalah yang paling kerap berlaku ialah nama produk ditulis terlalu umum.
Contohnya:
Accessories
Hardware
Machine
Samples
Parts
Istilah ini tidak semestinya salah, tetapi biasanya tidak mencukupi untuk tujuan klasifikasi kastam.
Sebagai contoh, perkataan ''Parts'' boleh merujuk kepada:
Alat ganti kenderaan.
Komponen mesin.
Alat ganti telefon bimbit.
Komponen peralatan perubatan.
Aksesori perabot.
Setiap kategori mungkin mempunyai HS Code, duti import, cukai jualan dan keperluan permit yang berbeza.
Penerangan yang lebih profesional ialah seperti:
Stainless Steel Furniture Fittings
Plastic Injection Moulding Machine Spare Parts
Non-Battery LED Lighting Fixtures
Wooden Dining Chairs
Commercial Kitchen Stainless Steel Worktable
Walau bagaimanapun, penerangan tersebut mestilah benar dan sepadan dengan barangan sebenar.
Tujuan dokumentasi profesional bukan untuk menjadikan nama barangan kelihatan lebih menarik atau lebih teknikal.
Tujuannya adalah untuk memastikan pihak kastam, ejen pelepasan dan syarikat pengangkutan memahami dengan tepat apakah barangan yang sedang dihantar.
.png)
Packing List
Commercial Invoice menerangkan nilai perdagangan.
Packing List menerangkan struktur pembungkusan fizikal.
Packing List yang lengkap biasanya perlu mengandungi:
Jumlah keseluruhan bungkusan.
Kuantiti bagi setiap karton, peti atau pallet.
Berat bersih.
Berat kasar.
Ukuran setiap karton atau peti.
Jumlah isipadu.
Kaedah pembungkusan.
Shipping mark atau tanda penghantaran.
Nombor karton atau nombor bungkusan.
Salah satu masalah yang paling kerap berlaku ialah pembekal memberikan ukuran produk, bukan ukuran selepas pembungkusan.
Sebagai contoh, saiz asal produk mungkin:
120 × 60 × 80 cm
Selepas dibungkus dengan buih, pelindung bucu atau peti kayu, saiz sebenar penghantaran mungkin menjadi:
130 × 70 × 95 cm
Pengiraan tambang, ukuran gudang, tempahan ruang, perancangan kontena dan rekod insurans mesti berdasarkan saiz akhir selepas pembungkusan.
Ia tidak sepatutnya berdasarkan saiz produk tanpa pembungkusan.
Jumlah berat juga mesti konsisten dari segi pengiraan.
Contohnya:
100 karton
Berat kasar setiap karton ialah 20 kg
Jumlah berat kasar pula dinyatakan sebagai 1,500 kg
Angka ini tidak sepadan.
Ketidakselarasan seperti ini boleh menyebabkan pertanyaan daripada freight forwarder, ejen kastam, syarikat perkapalan, syarikat penerbangan atau pihak kastam.
Sales Contract atau Purchase Contract
Kontrak penuh mungkin tidak diminta bagi setiap penghantaran biasa.
Namun, kontrak tetap merupakan dokumen sokongan yang penting.
Kontrak biasanya menerangkan:
Siapa pembeli.
Siapa penjual.
Apakah produk yang dijual.
Kuantiti.
Harga.
Terma pembayaran.
Incoterms.
Tanggungjawab penghantaran.
Pemindahan risiko.
Prosedur tuntutan.
Kaedah penyelesaian pertikaian.
Kontrak menjadi sangat penting apabila berlaku persoalan berkaitan aliran bayaran, pemilikan barangan atau nilai yang diikrarkan.
Sebagai contoh:
Sebuah syarikat Malaysia membeli barangan.
Sebuah kilang di China menghasilkan barangan.
Pengarah syarikat Malaysia membayar menggunakan akaun peribadi.
Sebuah syarikat Hong Kong menerima bayaran.
Sebuah syarikat perdagangan China bertindak sebagai pengeksport.
Dalam keadaan seperti ini, hubungan antara kontrak, invois, bayaran, pengeksport dan pemilik barangan mesti dapat dijelaskan dengan jelas.
Nama pihak-pihak tersebut tidak semestinya sama sepenuhnya, tetapi keseluruhan rantaian perdagangan mesti boleh dijejaki dan disokong dengan dokumen.
.png)
Pengikraran Eksport China
Pengikraran eksport China ialah rekod rasmi yang digunakan untuk mengisytiharkan barangan keluar dari China.
Maklumat dalam deklarasi eksport mungkin merangkumi:
Pengirim atau pengeksport domestik.
Penerima di luar negara.
Pengilang atau entiti pengeluaran.
Nombor kontrak.
Jenis perdagangan.
Kaedah pengangkutan.
HS Code.
Nama dan spesifikasi produk.
Kuantiti.
Unit ukuran rasmi.
Berat kasar dan berat bersih.
Jumlah nilai.
Mata wang.
Incoterms atau asas transaksi.
Negara asal.
Negara destinasi akhir.
Perkara paling penting bukan sekadar sama ada barangan telah dibuat pengikraran eksport atau tidak.
Maklumat yang diikrarkan mesti tepat, lengkap dan disokong oleh transaksi perdagangan sebenar.
Sebagai contoh, sebuah kilang perabot di Foshan menjual perabot kepada pembeli di Malaysia, tetapi kilang tersebut mungkin tidak mengendalikan prosedur eksport sendiri.
Dalam keadaan ini, sebuah syarikat perdagangan China mungkin bertindak sebagai pengeksport berdaftar atau exporter of record.
Transaksi tersebut mungkin melibatkan beberapa pihak:
Pengilang sebenar.
Penjual komersial.
Pengeksport berdaftar.
Ketiga-tiga pihak ini boleh berbeza, tetapi peranan mereka mesti jelas.
Nama sebuah syarikat yang tidak mempunyai hubungan dengan transaksi tidak sepatutnya dimasukkan ke dalam dokumen semata-mata untuk memudahkan pengikraran.
.png)
Bill of Lading
Bill of Lading bukan sekadar resit pengangkutan laut.
Bergantung pada jenis dokumen, Bill of Lading boleh berfungsi sebagai:
Bukti bahawa carrier telah menerima atau memuatkan barangan.
Bukti kontrak pengangkutan.
Dokumen yang mengawal penyerahan barangan.
Bill of Lading biasanya mengandungi:
Shipper.
Consignee.
Notify Party.
Port of Loading.
Port of Discharge.
Place of Delivery.
Nama kapal dan voyage.
Nombor kontena.
Nombor seal.
Jumlah bungkusan.
Berat kasar.
Isipadu.
Penerangan barangan.
Salah satu masalah paling biasa bagi penghantaran laut dari China ke Malaysia ialah nama consignee yang tidak tepat.
Sebagai contoh, pengimport sebenar ialah ABC Trading Sdn. Bhd., tetapi Bill of Lading dikeluarkan atas nama pengarah secara peribadi atau sebuah syarikat lain yang tidak terlibat dalam transaksi.
Keadaan ini boleh menyebabkan masalah dalam:
Pelepasan kastam.
Pengikraran K1.
Rekod bank.
Rekod percukaian.
Perakaunan syarikat.
Pengiktirafan inventori.
Satu lagi masalah biasa ialah penerangan barangan tidak konsisten.
Sebagai contoh:
Commercial Invoice: Wooden Furniture
Bill of Lading: Household Goods
Packing List: Tables and Chairs
K1 Declaration: Office Furniture
Penerangan seperti ini tidak semestinya salah, tetapi semuanya mesti merujuk kepada barangan yang sama dan boleh dijelaskan secara logik.
Masalah serius berlaku apabila dokumen-dokumen tersebut menggambarkan produk yang berbeza secara material.
.png)
Air Waybill
Penghantaran udara biasanya menggunakan Air Waybill atau AWB.
Berbeza dengan sesetengah jenis Bill of Lading laut, Air Waybill secara umum bukan dokumen hak milik.
Ia berfungsi sebagai bukti kontrak pengangkutan dan penerimaan kargo oleh carrier.
Dokumentasi kargo udara memberi perhatian khusus kepada:
Jumlah bungkusan.
Berat kasar.
Chargeable weight.
Penerangan barangan.
Status keselamatan.
Keperluan pengendalian khas.
Klasifikasi Dangerous Goods.
Sekiranya barangan mengandungi bateri, magnet, cecair, serbuk, bahan kimia atau komponen bertekanan, penerangan umum seperti ''Electronic Products'' mungkin tidak mencukupi.
Dokumen tambahan mungkin diperlukan, termasuk:
Material Safety Data Sheet.
UN38.3 Test Summary.
Spesifikasi bateri.
Laporan pengenalpastian keadaan pengangkutan.
Non-Dangerous Goods Declaration.
Laporan pemeriksaan magnet.
Maklumat ramuan atau komposisi.
Surat kebenaran jenama.
Kelulusan syarikat penerbangan.
Satu perbezaan penting perlu difahami:
Sesuatu produk mungkin dibenarkan untuk dieksport, tetapi tidak semestinya diterima oleh syarikat penerbangan tertentu.
Keperluan kastam, peraturan keselamatan penerbangan, polisi Dangerous Goods syarikat penerbangan dan peraturan import negara destinasi ialah sistem kawalan yang berasingan.
.png)
Certificate of Origin dan Form E
Barangan yang berasal dari China dan diimport ke Malaysia mungkin layak mendapat kadar duti import keutamaan di bawah ASEAN-China Free Trade Area.
Kelayakan ini tertakluk kepada Rules of Origin yang berkaitan.
Form E boleh digunakan untuk menyokong tuntutan kadar tarif keutamaan.
Namun, Form E tidak bermaksud semua cukai akan dihapuskan secara automatik.
Kelayakan bergantung pada beberapa perkara:
Produk memenuhi Rules of Origin yang ditetapkan.
HS Code adalah tepat.
Maklumat dalam sijil sepadan dengan Commercial Invoice, Bill of Lading, Packing List dan K1.
Prosedur pengeluaran dan penyerahan sijil dipatuhi.
Tuntutan tarif keutamaan dibuat dengan betul semasa deklarasi import.
Salah faham yang sangat biasa ialah:
''Kalau ada Form E, semua cukai akan menjadi kosong.''
Anggapan ini tidak tepat.
Form E mungkin mengurangkan atau menghapuskan duti import bagi barangan yang layak.
Ia tidak semestinya menghapuskan:
Cukai jualan import.
Duti eksais.
Duti anti-lambakan.
Caj kawal selia.
Caj pelabuhan.
Caj pengendalian.
Kos lain yang berkaitan.
Permit Import, Kelulusan dan Dokumen Kawal Selia
Tidak semua produk boleh dibawa masuk ke Malaysia hanya dengan Commercial Invoice dan Packing List.
Bergantung pada jenis produk, kelulusan mungkin diperlukan daripada agensi seperti:
Kementerian Pelaburan, Perdagangan dan Industri.
SIRIM.
Suruhanjaya Komunikasi dan Multimedia Malaysia.
Jabatan Perkhidmatan Kuarantin dan Pemeriksaan Malaysia.
Agensi Regulatori Farmasi Negara.
Jabatan Alam Sekitar.
Kementerian Kesihatan Malaysia.
Jabatan Pertanian.
JAKIM.
Agensi kawal selia lain yang berkaitan.
Antara contoh produk yang mungkin tertakluk kepada kawalan ialah:
Produk besi dan keluli tertentu.
Peralatan telekomunikasi.
Peranti tanpa wayar.
Makanan dan produk pertanian.
Tumbuhan dan produk kayu.
Produk berasaskan haiwan.
Kosmetik.
Suplemen kesihatan.
Produk perubatan.
Bahan kimia.
Gas penyejuk.
Bahan buangan.
Mesin terpakai.
Barangan strategik atau terkawal.
Hakikat bahawa sesuatu produk dijual di Taobao, 1688 atau platform e-dagang lain tidak bermaksud produk tersebut boleh diimport secara komersial ke Malaysia tanpa sekatan.
Oleh itu, freight forwarder yang profesional tidak sepatutnya hanya bertanya:
Berapa berat?
Berapa isipadu?
Soalan pertama yang patut ditanya ialah:
Apakah sebenarnya produk tersebut?
Kelebihan Dokumentasi Eksport yang Betul kepada Pembekal China
Mewujudkan Transaksi Eksport yang Rasmi dan Boleh Dijejaki
Tanpa dokumentasi yang lengkap, pihak kilang mungkin hanya dapat membuktikan bahawa barangan telah dihantar ke sebuah gudang.
Dengan rekod eksport yang lengkap, pengeksport dapat membuktikan:
Siapa yang membeli barangan.
Apakah yang dijual.
Berapa nilai transaksi.
Bila barangan dieksport.
Melalui pelabuhan mana barangan dihantar.
Berapa kuantiti yang dieksport.
Apakah negara destinasi.
Rekod ini penting untuk:
Perakaunan.
Audit.
Pengesahan pertukaran asing.
Pelaporan cukai.
Tuntutan insurans.
Pertikaian pelanggan.
Pematuhan dalaman.
Menyokong Rekod Pembayaran Rentas Sempadan dan Pertukaran Asing
Apabila pengeksport China menerima pembayaran dari luar negara, pihak bank mungkin menyemak hubungan antara:
Kontrak.
Commercial Invoice.
Pengikraran eksport.
Syarikat penerima bayaran.
Pihak yang membuat bayaran.
Sekiranya pengeksport ialah Syarikat A, bayaran diterima oleh Syarikat B, penjual dalam kontrak ialah Syarikat C dan pengilang ialah Syarikat D, transaksi mungkin sukar dijelaskan tanpa dokumen sokongan yang sebenar.
Transaksi antarabangsa yang diurus dengan baik perlu memastikan:
Aliran perdagangan.
Aliran bayaran.
Aliran barangan.
Aliran dokumen.
Kesemuanya saling konsisten dan boleh dijelaskan.
Berpotensi Menyokong Rawatan Rebat Cukai Eksport
Pengeksport China yang layak mungkin mendapat manfaat daripada rebat atau pengecualian cukai eksport.
Namun, ia bergantung pada peraturan cukai China, status pengeksport, HS Code, dokumen sokongan dan struktur transaksi.
Tidak tepat untuk menyatakan:
''Selepas barangan dibuat pengikraran eksport, pembekal pasti mendapat rebat cukai.''
Kelayakan bergantung pada:
Siapa pengeksport sebenar.
Sama ada pengeksport berdaftar dengan betul.
Klasifikasi tarif.
Ketersediaan invois pembelian atau invois cukai yang mematuhi syarat.
Jenis perdagangan.
Keperluan pemfailan cukai.
Rekod sokongan lain.
Jika kilang bukan pengeksport berdaftar dan menjual barangan kepada syarikat perdagangan, rawatan cukai mungkin diurus oleh entiti eksport yang sebenar dan layak.
Meningkatkan Kelancaran Pelepasan Kastam bagi Pembeli Malaysia
Maklumat produk yang tepat daripada pembekal China membolehkan ejen kastam Malaysia membuat penilaian yang lebih tepat terhadap:
HS Code.
Duti import.
Cukai jualan.
Keperluan permit.
Sekatan import.
Penerangan seperti ''Machine'' sahaja tidak mencukupi.
Ejen kastam mungkin perlu mengetahui sama ada mesin tersebut ialah:
Mesin pemprosesan makanan.
Mesin kerja kayu.
Mesin laser.
Peranti perubatan.
Mesin industri terpakai.
Fungsi, bahan, sumber kuasa, spesifikasi teknikal dan kegunaan produk boleh mempengaruhi klasifikasi kastam.
Menyokong Permohonan Form E
Pengeksport China perlu menyediakan klasifikasi produk, maklumat pembuatan dan butiran asal barang yang tepat sebelum Form E boleh disediakan dengan betul.
Jika sepuluh jenis produk yang berbeza digabungkan di bawah satu penerangan umum, Certificate of Origin mungkin tidak dapat meliputi barangan sebenar dengan tepat.
Mengurangkan Pertikaian Berkaitan Kuantiti dan Kekurangan Barangan
Maklumat seperti nombor bungkusan, berat, tanda karton, gambar dan butiran Packing List boleh membantu menentukan tanggungjawab sekiranya berlaku:
Kekurangan kuantiti.
Barangan salah.
Karton hilang.
Kerosakan.
Model tidak tepat.
Pertikaian jumlah.
Tanpa rekod ini, pembeli mungkin mendakwa bahawa sepuluh karton hilang, manakala pembekal menyatakan bahawa semua barangan telah dihantar.
Gudang pula hanya boleh mengesahkan apa yang benar-benar diterima.
Perkara yang Perlu Diberi Perhatian oleh Pembeli Malaysia
Jangan Terus Menggunakan HS Code daripada Pembekal
HS Code yang diberikan oleh pembekal China boleh digunakan sebagai rujukan awal.
Namun, ia tidak sepatutnya diterima secara automatik sebagai klasifikasi import Malaysia yang muktamad.
Enam digit pertama lazimnya berdasarkan Harmonized System antarabangsa.
Walau bagaimanapun, pecahan tarif Malaysia, kadar cukai dan kawalan import perlu dinilai berdasarkan peraturan Malaysia.
Terdapat juga pembekal yang memberikan kod yang salah kerana mereka hanya mengulangi kod yang digunakan dalam penghantaran terdahulu.
Prosedur yang lebih betul ialah:
Pembekal menyediakan maklumat produk lengkap.
Ejen kastam Malaysia menilai klasifikasi di bawah tarif Malaysia.
Jika perlu, pembeli menyediakan gambar, bahan, katalog, spesifikasi teknikal, komposisi dan kegunaan produk.
Jangan Meminta Nilai Diikrarkan Secara Rendah Sesuka Hati
Sesetengah pembeli beranggapan bahawa nilai yang lebih rendah akan mengurangkan cukai.
Risikonya bukan sekadar jumlah cukai.
Jika Kastam Malaysia menganggap nilai tersebut tidak munasabah, dokumen sokongan mungkin diminta, seperti:
Kontrak pembelian.
Pesanan platform.
Rekod pindahan bank.
Resit bayaran.
Sebut harga pembekal.
Harga pasaran produk yang setara.
Laman web produk.
Nilai yang diikrarkan juga boleh mempengaruhi perlindungan insurans dan jumlah pampasan.
Jika barangan sebenar bernilai RM100,000 tetapi hanya diikrarkan sebagai RM20,000, pihak insurans atau carrier mungkin mempertikaikan tuntutan RM100,000 sekiranya berlaku kehilangan.
Pengikraran nilai rendah bukan strategi logistik yang profesional.
Ia mewujudkan risiko kastam, cukai, insurans dan perakaunan pada masa yang sama.
Pastikan Pihak Pengimport Konsisten dan Boleh Dijejaki
Pembeli Malaysia perlu menentukan lebih awal:
Siapa pengimport berdaftar atau importer of record.
Siapa yang akan dinamakan sebagai consignee.
Siapa yang akan membuat pengikraran K1.
Siapa yang membayar pembekal.
Siapa yang merekodkan inventori.
Siapa yang menanggung duti dan cukai import.
Siapa pemilik sebenar barangan.
Sebagai contoh, ABC Sdn. Bhd. membeli barangan, tetapi meminta Bill of Lading dikeluarkan atas nama XYZ Enterprise kerana dikatakan lebih mudah untuk pelepasan kastam.
Keadaan ini boleh menyebabkan masalah berkaitan:
Pemilikan kargo.
Perakaunan syarikat.
Rekod cukai.
Dokumentasi bank.
Pengiktirafan inventori.
Tanggungjawab undang-undang.
Bagi penghantaran komersial, penggunaan nama individu secara berterusan tidak sesuai sekiranya barangan sebenarnya dibeli dan dijual semula oleh syarikat.
Semak Kelayakan Import Sebelum Membayar Pembekal
Ramai pembeli mengikut urutan yang salah:
Membayar pembekal.
Memulakan pengeluaran.
Menghantar barangan ke gudang China.
Selepas itu baru bertanya sama ada permit import diperlukan.
Urutan yang lebih tepat ialah:
Kenal pasti produk.
Tentukan julat HS Code.
Semak kawalan import Malaysia.
Sahkan sama ada permit, pensijilan, pelabelan atau ujian diperlukan.
Sahkan kaedah pengangkutan yang boleh digunakan.
Selepas itu barulah pembelian dan pengeluaran diteruskan.
Perkara ini amat penting bagi:
Makanan.
Suplemen kesihatan.
Kosmetik.
Produk perubatan.
Peranti tanpa wayar.
Produk keluli.
Bahan kimia.
Bateri.
Kayu.
Produk pertanian.
Peralatan terpakai.
Barangan berjenama.
Bagi kategori ini, kadar tambang tidak sepatutnya menjadi pertimbangan pertama.
Rancang Form E Sebelum Penghantaran
Pembeli tidak sepatutnya menunggu sehingga kontena tiba di Pelabuhan Klang sebelum meminta pembekal menyediakan Form E.
Sebelum tempahan kapal dan pengikraran eksport dibuat, pihak-pihak perlu mengesahkan:
Sama ada pengeksport boleh memohon Form E.
Siapa pengeksport berdaftar.
Sama ada butiran invois dan pengeksport sepadan.
Sama ada produk memenuhi Rules of Origin.
Sama ada HS Code boleh diterima.
Walaupun pengeluaran selepas penghantaran mungkin dibenarkan dalam keadaan tertentu, ia boleh menyebabkan:
Kelewatan.
Jaminan atau deposit cukai.
Pembayaran cukai terlebih dahulu.
Pindaan dokumen.
Prosedur kastam tambahan.
Fahami Incoterms
EXW, FOB, CFR, CIF, DAP dan DDP bukan sekadar istilah pada sebut harga.
Incoterms menentukan pihak yang bertanggungjawab terhadap kos, pengangkutan, risiko dan prosedur kastam pada peringkat yang berlainan.
EXW Foshan
Pembekal biasanya hanya menyediakan barangan di premis mereka.
Pembeli atau freight forwarder mungkin perlu mengurus:
Pengambilan dari kilang.
Pengangkutan domestik China.
Pengikraran eksport.
Pengendalian gudang.
Penghantaran ke pelabuhan.
Pengangkutan antarabangsa.
FOB Nansha
Pembekal secara amnya bertanggungjawab membawa barangan ke pelabuhan yang dipersetujui dan menyelesaikan tanggungjawab eksport yang berkaitan.
Walau bagaimanapun, tanggungjawab dan caj tempatan masih perlu dipersetujui dengan jelas dalam kontrak.
CIF Port Klang
Pembekal mungkin mengatur freight dan insurans laut sehingga Pelabuhan Klang.
CIF biasanya tidak merangkumi:
Pelepasan kastam import Malaysia.
Duti import.
Cukai jualan.
Caj pelabuhan.
Caj CFS atau deconsolidation.
Penyimpanan.
Penghantaran ke alamat penerima.
Ramai pembeli menyangka CIF bermaksud penghantaran terus ke premis mereka.
Anggapan ini tidak tepat.
Anggap K1 sebagai Rekod Import Rasmi
K1 bukan sekadar satu dokumen untuk diberikan kepada pelanggan selepas pelepasan kastam.
Ia merupakan rekod rasmi pengikraran import Malaysia.
Pengimport komersial perlu menyimpan:
Pengikraran K1.
Commercial Invoice.
Packing List.
Bill of Lading atau Air Waybill.
Rekod pembayaran.
Rekod duti dan cukai.
Form E.
Permit import.
Kelulusan kawal selia.
Rekod penghantaran.
Dokumen ini mungkin diperlukan untuk:
Audit syarikat.
Pengiraan kos inventori.
Semakan cukai.
Pembiayaan bank.
Tuntutan insurans.
Pemeriksaan kerajaan.
Bukti import yang sah.
Bagaimana Freight Forwarder Menyambungkan Keseluruhan Rantaian Penghantaran
Freight forwarder yang profesional tidak sepatutnya hanya mula bekerja selepas barangan tiba di gudang.
Freight forwarder sepatutnya terlibat sejak peringkat pembelian dan perancangan penghantaran.
Peringkat 1: Semakan Produk Sebelum Penghantaran
Freight forwarder perlu mendapatkan maklumat produk yang lengkap daripada pembeli Malaysia.
Maklumat tersebut merangkumi:
Nama produk yang tepat.
Gambar produk.
Pautan produk.
Bahan.
Fungsi.
Jenama.
Model.
Sama ada mengandungi bateri, cecair, serbuk, magnet, makanan atau bahan kimia.
Sama ada produk baharu atau terpakai.
Kuantiti.
Anggaran berat.
Anggaran isipadu.
Alamat pengambilan di China.
Alamat penghantaran di Malaysia.
Nilai barangan.
Incoterms.
Tujuan utama pada peringkat ini bukan untuk terus memberikan sebut harga.
Tugas pertama ialah mengenal pasti jenis kargo dengan betul.
Sebagai contoh, 100 kg kargo boleh berada dalam kategori yang sangat berbeza.
Pakaian biasa boleh dihantar sebagai general cargo.
Peranti dengan bateri terbina dalam mungkin memerlukan saluran sensitive cargo.
Bateri lithium secara berasingan mungkin dikawal sebagai Dangerous Goods.
Cecair mungkin memerlukan maklumat komposisi dan flash point.
Makanan mungkin memerlukan permit import.
Jika klasifikasi kargo salah, kadar tambang, tempoh penghantaran dan laluan yang dicadangkan semuanya mungkin tidak lagi sah.
Peringkat 2: Membina Master Data Penghantaran
Freight forwarder perlu menyediakan satu set maklumat induk atau master data bagi penghantaran.
Maklumat ini perlu merangkumi:
Penerangan produk dalam Bahasa Inggeris yang standard.
Cadangan julat HS Code.
Jenama dan model.
Bahan dan fungsi.
Kuantiti dan unit ukuran.
Nilai komersial sebenar.
Mata wang.
Pengeksport.
Pengimport.
Shipper.
Consignee.
Incoterms.
Keperluan Form E.
Keperluan permit.
Master data ini perlu digunakan secara konsisten dalam:
Commercial Invoice.
Packing List.
Pengikraran eksport.
Booking instruction.
Draf Bill of Lading.
Pengikraran K1.
Pengaturan penghantaran akhir.
Tanpa master data, pembekal, gudang, ejen kastam, carrier dan ejen pelepasan Malaysia mungkin menggunakan penerangan produk yang berbeza-beza.
Peringkat 3: Penerimaan dan Pengesahan di Gudang China
Apabila barangan tiba di gudang China, pihak gudang tidak sepatutnya hanya menandatangani bukti penerimaan.
Gudang perlu mengesahkan:
Nama pembekal.
Shipping mark atau nombor rujukan pelanggan.
Jumlah bungkusan.
Keadaan luaran.
Ukuran sebenar.
Berat kasar sebenar.
Kaedah pembungkusan.
Keadaan peti kayu atau pallet.
Sama ada barangan fizikal sepadan dengan penerangan yang diisytiharkan.
Sama ada terdapat bateri, cecair, barangan berjenama atau barang sensitif yang tidak diisytiharkan.
Sebagai contoh, pelanggan mengisytiharkan ''Plastic Household Goods'', tetapi pemeriksaan gudang mendapati terdapat power bank di dalam karton.
Ini bukan perbezaan kecil.
Ia mengubah klasifikasi pengangkutan.
Jika kargo terus dihantar sebagai general air cargo, barangan mungkin gagal pemeriksaan keselamatan atau ditolak oleh syarikat penerbangan.
Peringkat 4: Pemuktamadan Commercial Invoice dan Packing List
Dokumen awal daripada pembekal perlu dianggap sebagai draf.
Selepas semua barangan diterima, Packing List akhir perlu disediakan berdasarkan:
Jumlah bungkusan sebenar.
Keadaan pembungkusan sebenar.
Ukuran sebenar.
Berat kasar sebenar.
Berat bersih sebenar.
Commercial Invoice pula perlu disemak dari segi:
Pembeli dan penjual.
Penerangan produk.
Kuantiti.
Harga seunit.
Jumlah nilai.
Mata wang.
Incoterms.
Nombor invois.
Tarikh invois.
Bagi kargo yang digabungkan daripada beberapa pembekal, freight forwarder perlu menentukan sama ada barangan akan:
Diikrarkan secara berasingan.
Digabungkan di bawah struktur perdagangan eksport yang sah.
Dikendalikan melalui kaedah eksport lain yang mematuhi peraturan.
Barangan daripada beberapa pembekal tidak sepatutnya digabungkan ke dalam satu invois rekaan tanpa asas perdagangan yang sebenar.
Peringkat 5: Pengikraran Eksport China
Ejen kastam China menyediakan deklarasi eksport menggunakan dokumen yang telah disahkan.
Perkara utama yang perlu disemak ialah:
Pengeksport yang betul.
HS Code yang munasabah.
Penerangan produk yang mencukupi.
Kuantiti rasmi yang tepat.
Berat kasar dan bersih yang konsisten.
Nilai yang munasabah.
Terma perdagangan yang betul.
Keperluan permit atau lesen.
Negara destinasi akhir yang betul.
Penghantaran mungkin tertakluk kepada:
Semakan elektronik.
Semakan manual.
Semakan dokumen.
Pemeriksaan fizikal kastam.
Pemeriksaan kastam tidak semestinya bermaksud penghantaran bermasalah.
Namun, jika barangan sebenar tidak sepadan dengan deklarasi, perkara tersebut boleh menjadi lebih serius.
Peringkat 6: Tempahan Carrier dan Semakan Dokumen Pengangkutan
Freight forwarder menyerahkan maklumat kargo yang telah disahkan kepada syarikat perkapalan, syarikat penerbangan atau consolidator.
Bagi penghantaran laut, perkara berikut perlu disahkan:
Nama kapal.
Voyage.
Port of Loading.
Port of Discharge.
Jenis kontena.
Jumlah bungkusan.
Berat kasar.
Isipadu.
Penerangan kargo.
Shipper.
Consignee.
Notify Party.
Sama ada menggunakan Original Bill of Lading, Telex Release atau Sea Waybill.
Bagi penghantaran udara, perkara berikut perlu disahkan:
Laluan penerbangan.
Butiran Air Waybill.
Pemeriksaan keselamatan.
Syarat penerimaan kargo.
Keperluan Dangerous Goods atau special cargo.
Draf Bill of Lading atau Air Waybill perlu disemak sebelum dokumen muktamad dikeluarkan.
Perhatian khusus perlu diberikan kepada:
Ejaan nama syarikat.
Akhiran pendaftaran syarikat seperti Sdn. Bhd.
Alamat.
Penerangan kargo.
Port of Discharge.
Place of Delivery.
Semakan tidak sepatutnya ditangguhkan sehingga kapal telah berlepas.
Peringkat 7: Semakan Sebelum Ketibaan untuk Pelepasan Kastam Malaysia
Freight forwarder yang profesional tidak sepatutnya menunggu sehingga kargo tiba sebelum menghantar dokumen kepada ejen kastam Malaysia.
Selepas kapal atau penerbangan berlepas, dokumen berikut perlu disediakan:
Commercial Invoice.
Packing List.
Draf atau salinan muktamad Bill of Lading.
Air Waybill jika berkenaan.
Form E atau dokumen asal barang.
Katalog produk.
Gambar produk.
Permit.
Surat pengecualian cukai jika berkenaan.
Anggaran tarikh ketibaan.
Ejen kastam Malaysia kemudian perlu menyemak:
HS Code yang berkemungkinan digunakan.
Duti import.
Cukai jualan.
Keperluan kawal selia.
Keperluan permit.
Maklumat pengimport K1.
Pertanyaan kastam yang mungkin timbul.
Semakan sebelum ketibaan memberi masa kepada pembeli untuk menyediakan dokumen tambahan dan bayaran cukai sebelum kargo sampai ke Malaysia.
Peringkat 8: Ketibaan, Pengikraran K1 dan Pelepasan Kastam
Apabila kargo tiba di Pelabuhan Klang, KLIA atau pintu masuk lain, ejen kastam akan membuat pengikraran import.
Beberapa kemungkinan boleh berlaku.
Pelepasan Terus
Deklarasi diterima dan kargo dilepaskan tanpa pertanyaan lanjut.
Pertanyaan Dokumen
Pihak kastam mungkin meminta:
Maklumat invois tambahan.
Kontrak pembelian.
Bukti pembayaran.
Katalog produk.
Spesifikasi teknikal.
Permit import.
Maklumat negara asal.
Pemeriksaan Kastam
Kargo mungkin tertakluk kepada:
Imbasan kontena.
Pemeriksaan fizikal.
Pengeluaran sebahagian barangan.
Pensampelan.
Pembukaan bungkusan.
Pelepasan kastam tidak bermaksud proses logistik telah selesai sepenuhnya.
Bagi penghantaran laut, freight forwarder masih perlu mengurus:
Delivery Order.
Pengendalian pelabuhan atau CFS.
Pengambilan kontena.
Deconsolidation.
Pemunggahan kontena.
Pengasingan barangan di gudang.
Pengangkutan lori tempatan.
Pemulangan kontena kosong.
Penghantaran last-mile.
Pemeriksaan kastam, kesesakan pelabuhan atau kelewatan dokumen boleh menyebabkan:
Storage charge.
Demurrage.
Detention.
Caj pengendalian tambahan.
Peringkat 9: Penyerahan Dokumen Akhir dan Penyimpanan Rekod
Selepas pelepasan kastam dan penghantaran selesai, freight forwarder perlu menyediakan dokumen berkaitan kepada pembeli.
Dokumen tersebut mungkin termasuk:
Commercial Invoice.
Packing List.
Bill of Lading.
Air Waybill.
Pengikraran K1.
Dokumen duti dan cukai.
Form E.
Permit import.
Kelulusan kawal selia.
Proof of Delivery.
Laporan pengecualian atau insiden.
Ini membolehkan pembeli menyimpan rekod yang lengkap untuk tujuan:
Perakaunan.
Inventori.
Audit.
Percukaian.
Situasi Sebenar yang Sering Berlaku
Situasi 1: Pembekal China Tidak Mengendalikan Prosedur Eksport
Seorang pembeli Malaysia membeli perabot daripada sebuah kilang di Foshan.
Kilang tersebut menghasilkan produk, tetapi tidak mengendalikan pengikraran eksport secara langsung.
Sebuah syarikat perdagangan China atau pengeksport berdaftar lain mungkin bertindak sebagai exporter of record.
Freight forwarder perlu mengesahkan:
Siapa pengeksport berdaftar.
Siapa penjual sebenar.
Siapa yang mengeluarkan Commercial Invoice.
Siapa yang memohon Form E.
Siapa yang menerima bayaran dari luar negara.
Siapa yang menanggung caj eksport di China.
Persoalan sebenar bukan sekadar sama ada kilang mempunyai ''hak eksport''.
Perkara yang lebih penting ialah sama ada rantaian perdagangan, bayaran dan eksport benar-benar wujud serta boleh dijejaki.
Situasi 2: Barangan daripada Beberapa Pembekal Digabungkan dalam Satu Penghantaran
Seorang pembeli Malaysia membeli barangan daripada pembekal di Guangzhou, Foshan, Dongguan dan Yiwu.
Semua barangan dihantar ke satu gudang penggabungan.
Barangan boleh digabungkan secara fizikal, tetapi dokumen tidak sepatutnya hanya menyatakan:
Mixed Goods
Produk utama, kuantiti, nilai dan butiran pembungkusan perlu disenaraikan dengan jelas.
Jika satu jenis produk memerlukan permit, ia tidak boleh diabaikan hanya kerana bahagiannya kecil dalam kontena.
Risiko pematuhan sebuah kontena sering ditentukan oleh produk yang paling dikawal di dalamnya.
Situasi 3: Penerangan Eksport China Berbeza daripada Penerangan Import Malaysia
Penerangan yang digunakan dalam deklarasi eksport China tidak semestinya sama perkataan demi perkataan dengan deklarasi import Malaysia.
Perbezaan boleh diterima jika kedua-duanya konsisten dari segi komersial dan teknikal.
Sebagai contoh:
Deklarasi eksport China: Other Wooden Furniture
Deklarasi import Malaysia: Wooden Dining Tables
Kedua-duanya masih boleh merujuk kepada barangan yang sama.
Namun, jika China mengisytiharkan produk plastik tetapi Malaysia mengisytiharkan perabot logam, ketidakselarasan tersebut adalah serius.
Situasi 4: Pembekal Mengisytiharkan Nilai Rendah Tanpa Pengetahuan Pembeli
Sesetengah pembekal mungkin mengurangkan nilai invois untuk memudahkan prosedur eksport atau untuk kelihatan seolah-olah cukai import pembeli lebih rendah.
Pembeli perlu menyemak dan meluluskan Commercial Invoice akhir.
Pengimport tetap bertanggungjawab terhadap ketepatan deklarasi import Malaysia.
Alasan bahawa ''invois disediakan oleh pembekal'' tidak semestinya menghapuskan tanggungjawab pengimport.
Situasi 5: Form E Dikeluarkan tetapi Tarif Keutamaan Ditolak
Antara sebab yang mungkin berlaku ialah:
HS Code tidak sepadan.
Nombor invois salah.
Nama pengeksport tidak konsisten.
Keperluan penghantaran terus tidak dipenuhi.
Rules of Origin tidak dipenuhi.
Dokumen dikemukakan lewat atau melalui prosedur yang salah.
Tuntutan keutamaan dalam K1 tidak dibuat dengan betul.
Oleh itu, Form E perlu disemak lebih awal oleh:
Pengeksport.
Freight forwarder.
Ejen kastam Malaysia.
Ia tidak sepatutnya diserahkan tanpa semakan.
Situasi 6: Keperluan Permit Hanya Diketahui Selepas Ketibaan
Ini ialah salah satu kesilapan logistik yang paling mahal.
Kemungkinan akibatnya termasuk:
Permohonan permit selepas ketibaan.
Pelantikan pengimport yang layak.
Pengelasan semula.
Penahanan kastam.
Re-export.
Pemusnahan.
Penyimpanan jangka panjang.
Caj pelabuhan.
Detention kontena.
Tidak semua permit boleh diperoleh selepas kargo tiba.
Tidak semua jenis produk membenarkan nama pengimport ditukar selepas ketibaan.
Situasi 7: Pelanggan Meminta Perkhidmatan Duty-Paid Door-to-Door
Sebutan harga duty-paid door-to-door mungkin lebih mudah dari sudut komersial.
Namun, pembeli perlu memahami:
Siapa importer of record.
Bagaimana barangan diikrarkan.
Siapa yang membayar cukai.
Sama ada rekod K1 disediakan.
Sama ada pembeli boleh merekodkan barangan sebagai inventori syarikat secara sah.
Sesetengah saluran yang dipanggil ''tax included'' hanya memberikan invois logistik tanpa memberikan rekod import rasmi kepada pembeli.
Bagi barangan peribadi bernilai rendah, pelanggan mungkin hanya mahu menerima bungkusan.
Namun, bagi import komersial, khususnya:
Inventori.
Mesin.
Kargo bernilai tinggi.
Bekalan projek kerajaan.
Barangan untuk dijual semula.
Ketiadaan K1 atau rekod import rasmi boleh menimbulkan masalah besar dalam perakaunan dan pematuhan.
Perkara yang Patut dan Tidak Patut Dijanjikan oleh Freight Forwarder
Freight forwarder yang profesional perlu bertanggungjawab dalam:
Penyelarasan.
Semakan dokumen.
Sokongan klasifikasi kargo.
Pengenalpastian risiko.
Perancangan penghantaran.
Pengaturan carrier.
Penyelarasan ejen kastam.
Pengesahan gudang.
Persediaan kastam sebelum ketibaan.
Perancangan penghantaran last-mile.
Freight forwarder perlu menghubungkan:
Pembekal China.
Gudang China.
Ejen kastam China.
Syarikat perkapalan atau syarikat penerbangan.
Ejen kastam Malaysia.
Agensi kawal selia jika berkenaan.
Gudang tempatan.
Lori penghantaran.
Freight forwarder juga perlu menerangkan dengan jelas:
Maklumat apa yang masih belum lengkap.
Dokumen tambahan yang mungkin diperlukan.
Kos tambahan yang mungkin timbul.
Risiko yang berada di luar kawalan.
Namun, freight forwarder tidak sepatutnya berpura-pura bahawa semua perkara boleh dikawal.
HS Code akhir mungkin ditentukan oleh pihak kastam.
Permit import diluluskan oleh agensi berkaitan.
Pemeriksaan kastam tidak boleh dijamin atau dielakkan sepenuhnya.
Jadual kapal, kesesakan pelabuhan dan kapasiti penerbangan tidak boleh dijamin secara mutlak.
Kelayakan tarif keutamaan di bawah Form E masih tertakluk kepada Rules of Origin dan kelulusan kastam.
Freight forwarder yang lemah akan berkata:
''Semua tiada masalah.''
Freight forwarder yang profesional akan mengenal pasti di mana penghantaran mungkin gagal dan menyelesaikan sebanyak mungkin isu sebelum barangan berlepas.
Aliran Kerja Profesional yang Disyorkan bagi Penghantaran China ke Malaysia
Urutan yang lebih tepat ialah:
Sahkan jenis produk sebelum menentukan laluan pengangkutan.
Semak sekatan import sebelum pembeli membuat bayaran.
Sahkan pengimport sebelum Bill of Lading dikeluarkan.
Semak HS Code dan anggaran cukai sebelum mengira landed cost.
Sahkan Incoterms sebelum membahagikan tanggungjawab di China dan Malaysia.
Sediakan Commercial Invoice, Packing List, permit dan dokumen asal sebelum pengikraran kastam.
Ukur semula dan periksa barangan selepas tiba di gudang.
Jangan bergantung sepenuhnya pada anggaran pembekal.
Semak Bill of Lading sebelum dokumen muktamad dikeluarkan.
Buat semakan pra-ketibaan dengan ejen kastam Malaysia selepas kapal atau penerbangan berlepas.
Sediakan cukai dan dokumen sokongan sebelum kargo tiba.
Simpan rekod import penuh selepas pelepasan kastam.
Jangan hanya menyimpan invois freight.
Keseluruhan proses ini boleh diringkaskan dalam satu ayat:
Freight forwarder bukan sekadar memindahkan barangan dari China ke Malaysia.
Freight forwarder yang profesional memastikan aliran barangan, aliran dokumen, aliran bayaran dan rantaian tanggungjawab kekal konsisten antara kedua-dua negara.
Logistik profesional bukan sekadar menjimatkan RM20 atau RM30 pada kadar penghantaran.
Ia adalah tentang memastikan bahawa apabila kargo sampai ke pihak kastam, setiap nama syarikat, penerangan produk, kuantiti, nilai, HS Code dan dokumen sokongan boleh diterangkan dengan jelas, konsisten dan munasabah.
28 Jul 2026
